Agios Minas (Gios)y gs TNn Gg Zzal bH Yy 6784Sp CcDRr5ь_puVvsDk
| Agios Minas
Μονή Αγίου Μηνά | ||
| ||
| lokaasje | ||
| lân |  Grikelân
| |
| plak | Gios | |
| bysûnderheden | ||
| type bouwurk | kleaster | |
| boujier | 1572-1595 | |
| oare ynformaasje | ||
| webside | agiosminasxiou | |
It Agios Minas-kleaster (Gryksk: Μονή Αγίου Μηνά) is in otterdoksk kleaster op it eilân Gios, Grikelân. it kleaster leit likernôch 15 kilometer sûdlik fan Gios-stêd.
Skiednis[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
It kleaster waard nei de ferovering fan it eilân troch de Turken yn de twadde helte fan de 16e iuw stifte troch Neofytos Koumanos en syn soan Minas. Oarspronklik is it in manljuskleaster, mar sûnt 1932 wenje der nonnen.
Op tongersdei 30 maart 1822 arrivearre de Turkske float op it eilân en begûn de wraak foar de Grykske opstân tsjin it Ottomaanske gesach. Foar de ynwenners fan Gios begûn it plonderjen, it brânskatten en it bloedferjitten. De ynwenners ferlieten harren brânende stêd en sochten heil yn de doarpen en kleasters fan it eilân. Op saterdei 1 april waard ek it Agios Minas-kleaster troch de Turkske troepen oanfalllen. Yn de nacht nei Peaskesnein sloegen de Turken gatten yn de muorren en waard it kleaster oermastere. Alle ynwenners dy't op dat stuit net yn de katolikon wiene waarden fuort deade. It slagge de Turken ynearsten net om yn de ôfsletten, grôtfolle katolikon te kommen, mar nei't hja in diel fan it dak wisten te iepenjen, smieten de Turken baarnende doeken yn de folle tsjerke om de minsken dêr libben te ferbaarnen.
Tsjintwurdich binne op de flier fan de katolikon noch jimmeroan de spoaren fan de tragedy op de troch bloed en ferbaarnd fleis ferkleurde tegels ôf te lêzen. Likernôch 3000 minsken binne yn it kleaster troch de Turken fermoarde. Yn it ossuarium fan it kleaster wurde de fynsten fan de resten fan slachtoffers yn kasten bewarre.
Ek de ierdskodding fan 1881 brocht skea oan de tsjerke en kleastergebouwen. Oant 1892 fûnen restauraasjes en rekonstruksjes plak. Op de fûneminten fan de âlde katolikon waard de nije boud, wylst de flierren bewarre bleaune.[1][2][3]
| Boarnen, noaten en/as referinsjes: |
|